Wanderlust

Volg Amber & Yvette met hun Try Before Your 30 challenge en roadtrip door America
Of Britt & Naomi in Curacao en hun bezoek aan Don2Suri in Suriname!
Avonturen genoeg, ook naast de vaste live blogs! Stay Tuned!


Ramptoeristen

calender 25 juli 2011 point Britt prijs *liveblog, Noorwegen, Oslo

Oslo dus, maar voordat ik daar over begin eerst een grappig feitje: in Kopenhagen sliepen wij in kamer 205, in Goteborg sliepen wij ook in kamer 205. In Malmö hadden we kamer 222 en in Oslo slapen wij in kamer 222. Zover de grappige feiten, maar zeg eerlijk; leuke toeval toch? Nu Oslo. Oké straks, want verder hebben we weer een snurker getroffen. Gelukkig blijft het raam ‘s nachts open en maakt dat meer herrie dan dat gebrom. Verder heb ik toestemming gekregen met een fles te gooien bij teveel overlast. Stiekem verheug ik me daar op. En nog iets, die leuke tip van Jiska om bij Peppers pizza te gaan zitten was lang zo leuk niet. Voor een pizza en een glas drinken betaal je al snel 24 euro, en lekker was het niet. Kortom Oslo is duur! Peper duur.

Maar ik zal nu echt beginnen over de dag zelf. Ramptoeristen dat we zijn proberen we glimpjes op te vangen van de ravage. De straten die afgezet zijn liggen op loopafstand van het hostel. Militairen bewaken de boel en maken praatjes met voorbijgangers. Bij sommige gebouwen liggen bloemen, bij andere zijn de ramen dicht geslagen met houte planken. De sporen zijn dus nog zichtbaar. Maar verder merk je er denk ik weinig van. Wij weten immers niet hoe de sfeer daarvoor was. Veel musea zijn dicht, door het gevaar van een nieuwe aanslag. We trekken dus gewoon de stad in en zien wel wat ons toe komt.

Eigenlijk de eerste straat die we inslaan brengt ons bij een kerkje. De straat ligt bezaaid met bloemen en kaarsjes. Mensen houden elkaar vast en troosten elkaar. Best heftig en indrukwekkend allemaal. Iedere Noorse vlag hangt halfstok. Enkele straten verderop zie je de ravage. Je kunt je eigenlijk nauwelijks voorstellen dat het dodental van de bomaanslag zo laag is gebleven. Gebouwen die er best een eind vandaan liggen zijn ook beschadigd. Vooral veel ramen liggen eruit.

Wanneer we doorlopen komen we bij de rechtbank. Pers verzameld zich erom heen. Honderden camera’s, journalisten, verslaggevers en fotograferen. Ook wij blijven staan. Op sommige momenten is het doodstil, zoveel mensen maar niemand die wat zegt. Wanneer de advocaat langs komt vliegt iedereen naar voren om iets op te vangen. Wij niet hoor, we bekijken alles vanaf een afstandje. Er is ook een bruidspaar, die trouwen daar vandaag. Wanneer zij na de ceremonie weer naar buiten komen begint iedereen voor ze te klappen. Een journalist vraagt nog of ik geïnterviewd wil worden voor tv, ik bedank ervoor. We spotten de Nederlandse televisie van Een Vandaag nog en gaan daarna weer verder. De dader hebben we dus niet gezien, maar beter ook. Wanneer we verder gaan komen we op een boulevard, prachtig groot in een heuvelig landschap.

Hier en daar staan grote machtige gebouwen. Maar we genieten pas echt van de omgeving als we in de haven aankomen. In de verte liggen bergen bezaaid met bomen en aan de zijkant een schattig kasteel. Precies dingen die we graag wilde zien hier in Oslo. Het is een mooie stad en eigenlijk zal je hier langer moeten zijn. Maar ongelofelijk duur. We eten dus ook gewoon een bolletje van de supermarkt, ook lekker! De bloemenzee voor de kerk is inmiddels vele malen groter geworden en onderweg naar het hostel komen we heel veel mensen tegen die bloemen bij zich hebben. Oslo rouwt, maar leeft wel.

Britt   Geschreven door:
Delen?Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Pin on Pinterest0Share on Google+0Email this to someone