Wanderlust

Volg Amber & Yvette met hun Try Before Your 30 challenge en roadtrip door America
Of Britt & Naomi in Curacao en hun bezoek aan Don2Suri in Suriname!
Avonturen genoeg, ook naast de vaste live blogs! Stay Tuned!


popsongs in ’t flip-flop hostel

calender 17 augustus 2013 point Joep prijs Gastblog

Alleen.. Awh, haha niet zo dramatisch. Het komt waarschijnlijk door deze dramatische popsongs in het flip-flop hostel te Chengdu dat ik me een beetje lonely voel tussen al deze Chinezen nu Died weg is. Vanavond zal ik Chengdu ook verlaten voor Xi’an, de denk ik derde stad van China.

 

Dat is iets voor later. Ik was jullie nog wat verschuldigd: Yangshuo en de panda’s van Chengdu. De panda’s van het Chengdu Panda Research and Breeding Centre. Ze waren lui. Een kwartier moesten we door de stromende regen en door kunstmatig gegenereerde rookwolken ploegen zonder bescherming omdat we geen geld meer bij ons hadden voor een paraplu, daar waren we ook veel te manly voor natuurlijk. Eindelijk daar aangekomen bleek dat alle panda’s helaas binnen zaten. Een tijdje later gelukkig niet meer en het was leuk om ze even te zien eten en chillen met bamboe. Wat ik nog veel leuker vond was de Nederlandse vrouw die aan haar persoonlijke gids vroeg of ze nou echt allemaal zwart-wit waren en ook op dezelfde plekken. Ik neem het de panda’s niet kwalijk. Als ik de hele dag dat soort toeristen zou moeten entertainen zou ik ook dikke schijt hebben. Daarnaast zijn er veel mooiere dingen te zien in China. Zo is tegen Yangshuo opboksen vrij lastig.

 

“Ik, volledig gegrepen door angst, moest het risico nemen mijzelf met al mijn kracht (en de kayak) over deze dam te krijgen voordat de kayak zou volstromen met water en ik zou verdrinken in het wel een meter diepe deel van de Li-River.”

 

We arriveerden in Yangshuo op vrijdagavond rond 12 uur s’ avonds. Het was ons meteen al duidelijk dat meer buitenlanders, of aliens zoals we genoemd worden door de regering, hier een pitstop houden. Daarbij reken ik ook de Nederlanders, let wel; het verkeerde type. Rijke gezinnen met persoonlijke gidsen en goedkope touroperators die een de welgezette Sjienaa Nederlanders hebben weten te lokken om zich in grote getallen op te geven. Plus natuurlijk de wat jongere gezinnen die besloten hadden om deze zomer toch het heft in eigen hand te nemen en in totale uitrusting achtervolgd door een kudde aan oude verkoop vrouwtjes denken dat ze precies weten waar en wat ze moeten doen; echt een hilarisch gezicht.

Dankzij Died’s geniale keuze wisten wij dit volk te ontwijken door 10 minuten buiten de stad te overnachten in het Stone Bridge Hostel. Mocht je ooit naar Yangshuo gaan overnacht dan hier. Jessica, ofwel, Jessy, is een Chinees Australische vrouw van in de 50 die echt alles voor je regelt. Ze wekt je uit bed om 9 uur als je besloten hebt om die dag te gaan kayakken over de Li-River maar ook dacht dat het wel prima was om je de dag ervoor over te leveren aan een fles bajou (Chineze rijstwijn), waar je toch wel driekwart van opdronk naast het, in de trand van waarom ook niet, snake shotje; bajou in een pot met (dode) slangen, de mojito en zes potjes beerpong in de Monkey Jane Bar, nadat je daarvoor een half uur had gezeten bji een bongo shop in west street, waar de eigenaar het helemaal prima vond om samen te bongo-en. Zo’n avond waar Died helemaal loco in the zone ging op een geleende didgeridoo terwijl ik en de eigenaar heel goed deden alsof we konden bongo-en blijkend uit de vijftig Chinezen die met hun telefoons 6000 filmpjes maakten van de in 2014 verwachtte nieuwe dumpert top 3. Wow, dat dus.

 

“We hebben gelachen, tranen geschoten en gevochten voor ons leven, maar dan zonder die laatste twee dingen.”

 

Het kayakken was denk ik vergelijkbaar met de heropstijging (ofzo?) van Jezus. De brakheid en sicke kater gecombineerd met een appel-peer (want ja in Yangshuo is het een vrucht) en een fles water waren de ingrediënten voor een legendarische ochtend en middag waar we genoten van zonnestralen, baby waterbuffels, het landschap en de fotograferende Chinezen die op boten werden aangevoerd omdat ze wisten dat wij, supersterren als we zijn, er aan het varen waren.

De zonnestralen leidden tot Died’s onuitputtelijke voorraad aan huidschilfers de komende week die ik nog steeds overal terug vind. Het kayakken was mooi. Op een (on?)bepaald moment verloor ik het contact met mijn roedel en werd ik meteen blootgesteld aan een extreem gevaarlijke setting; een drooggevallen natuurlijke dam omringd door harde stromingen. Ik, volledig gegrepen door angst, moest het risico nemen mijzelf met al mijn kracht (en de kayak) over deze dam te krijgen voordat de kayak zou volstromen met water en ik zou verdrinken in het wel een meter diepe deel van de Li-River. Het was een zwaar moment in mijn leven dat mij confronteerde met mother nature. Tien meter verder besloot ik dus toch maar even aan te leggen voor een lekkere zwemsessie. Yangshuo, de plek van extremen en Died’s oorsprong voor de liefde voor de Tai Chi voortvloeiend uit zijn nieuwe voorbeeld, zijn adonis, Stephen, de gespierde Tai Chi meester die uit Australie weg ging voor deze vechtkunst en het land. Wanneer mogelijk helpt hij de tourist police in Yangshuo als hij niet in de weer is voor Stone Bridge als Jessy’s man. Stephen vervoerde ons op de dag van vertrek terug naar het centrum met zijn fiets. Ja zijn zelfgemaakte fiets met (zeer luide) toeter en aanhangwagen die ons en onze bagage aankon. Wat een held.

 

Wat kan ik nog meer vertellen over Yangshuo? Er is heel veel te vertellen…We hebben een kookcursus gevolgd met 20 mede Nederlanders (zucht.). We hebben Chinezen honden en katten zien slachten. We hebben een bad genomen in een ondergrondse karst mudcave en zijn daarna gereinigd in een hotspring. We hebben Chinezen blij gemaakt fietsend door de omgeving met bvo’tjes en high fives. We hebben vis gegeten bereid in bier. We hebben de moon hill beklommen. We hebben gelachen, tranen geschoten en gevochten voor ons leven, maar dan zonder die laatste twee dingen. Sorry ik laat me een beetje meeslepen door deze Chineze supersongs en de Chineze samurai film die mijn buurman aan het kijken is. Ik ben een beetje op aan het raken. Het volgende verhaal schrijf ik denk ik pas rond half augustus. Ik ga nu namelijk eerst in rap tempo door Xi’an en Beijing. Een verkenning a la solonaise. Ik weet niet wat doei is in het Chinees dus dan maar een kusje.

Joep   Geschreven door:
Delen?Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Pin on Pinterest0Share on Google+0Email this to someone

    Reacties

  1. Naomi

    Cool. Gewoon cool 🙂 ik wil ook

    reageer op dit bericht