Wanderlust

Volg Amber & Yvette met hun Try Before Your 30 challenge en roadtrip door America
Of Britt & Naomi in Curacao en hun bezoek aan Don2Suri in Suriname!
Avonturen genoeg, ook naast de vaste live blogs! Stay Tuned!


Ingehamburgerd

calender 14 juni 2015 point Britt prijs *liveblog, Amerika, Orlando

imageimage
Hallo vanuit de Sunshine State!

Zo wordt Florida namelijk genoemd en zo werden we ook ontvangen. Na een vlucht van iets ongeveer negen uur lopen we tegen een muur van hitte. Het is warm, vochtig en nu al geweldig. Een te dikke man (natuurlijk) rijdt ons naar het hotel. De lucht veranderd van blauw naar zwart en voordat we het weten regent het hard en vliegen de bliksemschichten ons om de oren. Terwijl we schuilen in een perkje zien we de eerste salamanders voorbij schieten en spotten we een voorbij vliegende pelikaan (de reigers van Florida, dat maken we er zelf van.

Onze kamer is prima en ons hotel zit langs de International Drive, hier zit alles, elke vreetschuur en vanalles om de Amerikaan ge├źntertaind te houden, kermisattracties, midgetgolfen, karten, waterparken, alles! Op straat worden we overvallen door een man met een alligator. Nog voordat ik een keer met mijn ogen geknipperd heb hoor ik Naomi is een soort slowmotion hard NEEEEE roepen en staat ze bijna midden op de weg. De man zegt voor de grap dat hij hem op de grond gaat zetten en daarop volgt een ‘Nee! Oprotten!’. Naomi staat inmiddels met een nieuw wereldrecord 100 meter verder en ik mag hem aaien, wat ik uiteraard al te graag doe.

We gaan niet te laat slapen, tijdens ons avondeten zitten we al te knikkebollen, we zijn op dat moment ook al 20 uur wakker en dat is best vermoeiend.

Rond 3 uur vannacht worden we voor het eerst wakker, niet zo gek ook want dat is 9 uur in de ochtend thuis. Het fijne is wel dat je je ongegeneerd nog kunt omdraaien om uren te slapen. We melden ons uiteindelijk om 8 uur bij het ontbijt. Het is een hele droevige zaal met nog droeviger eten. Er liggen mini donuts die eruit zien als uitgedroogde hondendrollen en waarschijnlijk smaken ze hetzelfde. Tijd om onze eigen boodschappen te doen.

We gaan naar Walmart, meer Amerikaans krijg je het niet. We gaan lopen en zijn de enige die zich daaraan wagen. Op een aasgier die een gordeldier aan het verorberen is komen we niemand tegen. Walmart is geweldig, flessen van 3 liter frisdrank, gordijnen, speelgoed en alles wat je zo gek kunt bedenken is er. We laden een kar vol en omdat we niet met zoveel terug gaan lopen bestellen we een Uber. Cassandra in der rode chrevolet staat met een paar minuten voor de deur en laad onze boodschappen in. Ze heeft duidelijk nog nooit van Nederland gehoord en ik betwijfel of ze het bestaan van Europa weet. Dat ze ons niet gaat oplichten wordt snel duidelijk.

Omdat we nog niet genoeg ingeslagen hebben gaan we naar het Outlet Centre in de buurt. We vermaken ons een uur of drie en met een paar tasjes laten en slet van een creditcard die iedere gleuf door glijdt gaan we voldaan weer terug. De jetlag hakt erin maar eerst nog een vette hap, dan zijn we zeker weten ingehamburgerd.

Britt   Geschreven door:
Delen?Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Pin on Pinterest0Share on Google+0Email this to someone