Wanderlust

Volg Amber & Yvette met hun Try Before Your 30 challenge en roadtrip door America
Of Britt & Naomi in Curacao en hun bezoek aan Don2Suri in Suriname!
Avonturen genoeg, ook naast de vaste live blogs! Stay Tuned!


#quadgoals

calender 28 september 2016 point Britt prijs *liveblog, Sipaliwini, Suriname

suriname30

suriname20

suriname36

suriname35

suriname34

suriname33

suriname32

suriname31

Het geluid van de sterkte stroming van de rivier doen het klinken alsof het de hele nacht heeft geregend, omdat het zo luid is hoor je geen aapjes, krekels of vogels, enkel water. Ondanks dat het kamp vrij primitief is hebben ze wel een wc, zo een die je in Nederland ook hebt, dus geen emmer. Dat is altijd fijner dan met je blote billen in de natuur kaktussen, zoals ze dan weer poepen noemen. De ochtend doen we eigenlijk niks, het is warm en we doen waar hangmatten voor zijn, hangen. De middag is echter een heel ander verhaal. We beginnen met rijden op quads, dit doen we niet zelf maar we gaan met ze drieën bij de baas van het kamp op zijn quad. Hij is zelf pas 26 (en ongelofelijk knap) en hij heeft een plan, midden in de jungle wil hij zijn kamp opzetten. Toeristen kunnen hier dan de dieren bekijken die Suriname te bieden heeft. De route die we rijden is die middag pas bedacht. Onze reisleider wil dat we het doen en dus zijn alle medewerkers van het kamp ingezet om de beste route te vinden, we zijn dus de tweede ooit die het doen. We rijden door de ongerepte jungle in Suriname, over boomstammen, stenen, door het water, stijl omhoog en weer omlaag. Onze tweede reisleider, Ray, die op een andere quat zit hobbelt de hele tijd al heen en weer en wanneer we stijl omhoog gaan zien we hem er ook nog achterover af kukelen. Wij komen allemaal heelhuids boven. Wanneer we weer bij het echte pad aankomen mogen we zelf rijden. Donna neemt namens ons de eer en we gaan als een malle door de jungle heen, de scherpste bochten worden op volle snelheid genomen en als gillende keukenmeiden schreeuwen we het halve oerwoud bij elkaar.

Uiteindelijk komen we bij twee bootjes aan, vier mannen en drie meiden gaan op jacht naar eten. Al lijkt het erop dat het vooral een mannentocht is waarbij we vooral voor de sier mee zijn. Desalniettemin mogen we absoluut niet klagen. De jungle is namelijk adembenemend mooi. Alle bomen zijn zo begroeid met van alles en nog wat dat het een oase aan groen is. Het heeft net geregend en daarom is het water nu warmer en komt er dus damp af, dat maakt het plaatje compleet. De tocht over het water verloopt niet altijd soepel maar het is duidelijk dat de mannen hun mannelijkheid willen laten zien, soms staan ze bijna volledig onderwater om de boot weer los te krijgen van de rotsen en ons vooral droog te laten. Uiteindelijk meren we aan bij een paar enorme rotsblokken in de rivier om te gaan vissen. Ook hier zitten we voor de sier, de rotsblokken zijn echter wel warm dus zo erg is het niet, daarnaast maken de mannen ook nog een kampvuurtje om ons warm te houden. Al vrij snel is het pikdonker en helaas heb je hier geen lantaarnpalen maar enkel het licht van de maan. Geen enkele vis wil bijten en dus gaan we terug en opzoek naar iets anders, dat wordt gevonden maar hoe en wat mag je persoonlijk aan ons vragen (en ja, die verhalen wil je wél horen). Met zaklampen gaan we terug naar het opstappunt. Het is een bijzonder gezicht om enkel zaklampen te zien schijnen, wel erg mooi helemaal met een heldere sterrenhemel boven het oerwoud. Ook in het donker zien we allerlei dieren. Helaas niks groots zoals een Jaguar of een tapir, maar wel een enorme ijsvogel, een nestje met kolibrie baby’s, leguanen, slangen, papegaaien en roofvogels. Terug bij het opstappunt gaan we weer een stukje met quads terug en later met nog een boot. Het is tegen middernacht als we terug in het kamp zijn en dan kan er iets gegeten worden. Met het geluid van de rivier op de achtergrond kruipen we weer terug onze hangmatten in voor de allerlaatste nacht in de buitenlucht.

De zon begint rond 6 uur langzaam door de bomen te schijnen, vandaag gaan we terug naar Paramaribo en zit het erop, dat doen we echter natuurlijk niet in een rechte lijn. De bedoeling was dat we rond 7 uur zouden vertrekken maar zoals het hier wel vaker gaat lijkt niemand zich iets aan de trekken van de tijd. Met het bootje gaan we weer terug over de rivier naar de auto. Vanuit daar rijden we naar Apoera. Onderweg stoppen we nog een keer bij een verlaten treinloods die vol met vleermuizen zit en daarna rijden we door naar het dorp. Apoera is een klein dorp aan de rivier die Suriname met Brits Gyuana scheidt. In het dorp wonen eigenlijk alleen maar indianen, de orginele bewoners van Suriname. We kunnen er wat handgemaakte sieraden kopen. Omdat we vrij snel klaar zijn rijden we ook nog door her dorp, het is ook de eerste keer in drie dagen dat we weer bereik op ons telefoon hebben. Als we weer verder rijden steken er ook nog twee kleine neusbeertjes langs, die kunnen ook weer op het lijstje met dieren. Het is een hele tocht terug naar Paramaribo dus we maken nog een tussenstop om wat te eten en een beekje om af te koelen. Uiteindelijk komen we om een uur of elf in de avond aan en kunnen we heeeeeerlijk douchen.

We hebben de afgelopen dagen heel veel gezien en gedaan. Dingen die we voor het eerst deden, waarom we sommige hopelijk nog vaker mogen meemaken, maar ook dingen waarvan ik hoop dat het voor het laatst was. We zijn heel veel unieke ervaringen en herinneringen rijker.

Britt   Geschreven door:
Delen?Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Pin on Pinterest0Share on Google+0Email this to someone

    Reacties

  1. paula

    wat een geweldige avondturen 🙂

    reageer op dit bericht